ضمن سفرهاى پياپى تجربيات فراوان اندوخته بودند و در نتيجه آميزش با مسيحيان از مسائل دينى باخبر بودند و سخنانشان در روح عربها نفوذ بسيار داشت . ماه‌هاى حرام گر چه عربها مردمى جنگاور و ستيزه‌جو بودند ولى در بعضى ماه‌هاى سال جنگجوئى و خونريزى نبود و آن را ماه‌هاى حرام ميناميدند . در ماه‌هاى حرام جنگ و زد و خورد ممنوع بود ، كينه‌ها و ستيزه‌جوئىها بطور موقت فراموش ميشد و تمام مردم عرب از دوست و دشمن در معاشرت با يكديگر آزاد و از تجاوز همديگر در امان بودند . وقتى ماه‌هاى حرام ميرسيد آرامش در همه جا حكمفرما ميشد و كسى را با كسى كارى نبود اگر دشمنان جانى با هم روبرو ميشدند از كينه و دشمنى سخنى نمىگفتند . مردم از قبايل مختلف در يك جا فراهم ميشدند و مراسم مذهبى را بجا ميآوردند و اين وضع در نهضت معنوى عرب بسيار مؤثر بود . وضع دينى عربها تاريخ از وضع دينى عربهاى جاهليت اطلاعات كافى نميدهد همين قدر ميدانيم كه در آنروزگار بيشتر عربها بت‌پرست بودند . گويند بت - پرستى را عمرو خزاعى در ميان عربها رواج داد . دور نيست كه وى بتى را از شام به مكه برده باشد . بگفته شهرستانى : نخستين كسى كه بت‌ها را در كعبه جاى داد عمرو خزاعى بود . هنگاميكه طايفه خزاعه بر مكه تسلط يافتند و كارهاى كعبه را بدست گرفتند وى بجانب شام سفر كرد و در آنجا كسانى را ديد كه بت ميپرستيدند و از آنها در اين زمينه توضيح خواست گفتند : اينان خدايانى هستند كه ما به صورت هيكلهاى آسمانى و اشخاص انسانى ساخته‌ايم . از آنها كمك مىخواهيم و ما را كمك ميكنند ، از آنها آب ميطلبيم و ما را سيراب ميكنند . عمرو دلباخته بتان شد و از آنها تقاضا كرد بتى به دو بدهند كه هبل را به دو دادند و آن را به مكه آورد و در كعبه جاى داد .